Όταν χιόνιζε τ'  Αϊ-Θανασιού τον Μάη (Θοδωρούλα)

(Το τραγουδούσαν στα Κλήδονα, 2 Μαΐου) Ε ́
Θυμᾶσι ἕναν παλιό κιρό κι ἕνα παλιό ζακόνι,
γειά σ', Θουδώρου μ', γειά σ', Θουδουϊρούλα μου,
πού χιόνιζι τ' ἁ-Θανασιοῦ, τ' ἁι-Θανασιοῦ τού Μάη,
ρίχνει τού χιόνι τρεῖς πθαμές κί τού χαλάζι πέντι,
τά σύννεφα 'ναι σκοτεινά, βαριά 'νι βουρκωμένα,
ρίχνει στούς κάμπους τίς βρουχές κί στά βουνά τά χιόνια
καί στῆς Θουδώρους τήν αὐλή ν-οὗλο μαργαριτάρι.


Θ.Α. Νημᾶς, Πλάτανος Τρικάλων, ΛΑΠΘ, ταινία 17α, 16 (67)

Τραγουδά η Βασιλική Νημά, 1972