Στη μνήμη του : Δεκατρία χρόνια από τότε – ήταν 20 Αυγούστου – όταν ο Β α σ ί λ η ς
είχε αφήσει την τελευταία του πνοή κι έφυγε απ' τη ζωή ,αφήνοντας στα γράμματα -στο χώρο της παιδείας ,αλλά και της κοινωνίας -ένα δυσαναπλήρωτο κενό , γιατί εκπαιδευτικοί - Δάσκαλοι [ αυτός ο τιμητικός τίτλος -του δ ά σ κ α λ ο υ -του ταίριαζε πιο πολύ ] και σπάνιοι ά ν θ ρ ω π ο ι και ωραίοι χ α ρ α κ τ ή ρ ε ς δεν συναντούνται εύκολα .
Ο Β α σ ί λ η ς είχε τις χάρες όλες !
Με το χαμόγελο διάπλατο στα χείλη του πάντοτε ,την απροσποίητη ε υ γ έ ν ε ι ά του, τη μεγάλη του και ανοιχτή κ α ρ δ ι ά του σε όλους αδιάκριτα ,όπως και την κ α λ η μ έ ρ α του απλόχειρα ...
Είχε όντως τις χάρες όλες ο πολυαγαπημένος μου μαθητής, ο αξιόλογος και αγαπητός μου συνάδελφος καθώς και φίλτατός μου φίλος !
- Ό,τι και να πούμε για τον ωραίο αυτό ά ν θ ρ ω π ο - τιμώντας τη μνήμη του- είναι πολύ λίγα για να αποτιμήσουμε την προσωπικότητά του ,αλλά και την προσφορά του ,που ο πρόωρος και αναπάντεχος θάνατός του , τη σταμάτησε πρόωρα ,ενώ είχε – ο Βασίλης- πολλά ακόμη να δώσει ,να προσφέρει στα παιδιά, στη νεολαία, στα γράμματα, στην κοινωνία !
Ήταν 20 του Αυγούστου του 2004 ,όταν έκλεισε τα μάτια του ,ο Βασίλης στο πατρικό του σπίτι , στον Πρόδρομο ,το μεγάλο του ...δέσιμο με τα πάτρια χώματά του και το χωριό του !
- Πέρασαν 13 χρόνια από τότε και ο Βασίλης παραμένει ...ζωντανός στη μνήμη μας.
Δεν είναι εύκολο να σβήσει απ' τα όνειρά μας και τη μνήμη μας ένας τέτοιος μαθητής, κι ένα τέτοιο ανήσυχο πνεύμα που διψούσε για μάθηση, για τη διεύρυνση της γνώσης για κάλυψη των οποιωνδήποτε κενών.
Κ ρ ί μ α κι ά δ ι κ ο που έφυγε τόσο νωρίς αυτός ο ά ν θ ρ ω π ο ς ! - Αυτό το ανήσυχο, ανοιχτό και ελεύθερο μυαλό κι ένα πολύ δραστήριο άτομο. Έδινε παντού το ''παρών'' σε κάθε πολιτιστική, επιστημονική, καλλιτεχνική ,κοινωνική ,πνευματική ή και πολιτική εκδήλωση ,πάντα με ελεύθερη και αδέσμευτη ματιά και χωρίς παρωπίδες. Έψαχνε την αλήθεια σε όλα τα πράγματα και ποκίλα ρεύματα ιδεών.
Και είχε τη δική του άποψη που τη θεμελίωνε με στερεό και σοβαρό λόγο. Και ας σημειωθεί ότι ο Βασίλης ήταν άνθρωπος όχι μόνο της θεωρίας ,αλλά και της πράξης . Εκεί που όχι και λίγοι τα παρατούσαν είτε από φόβο, είτε από δειλία ή καιροσκοπικά σαν χαμαιλέοντες ή εαυτούληδες, ο Βασίλης συνέχιζε... σε πείσμα των πονηρών καιρών ...Τους απόντες και αδιάφορους για τα κοινά ,τους υπενθύμιζε εκείνα τα σοφά και πάντα επίκαιρα λόγια :'' ότι ήταν άχρηστοι [αχρείοι κατα τον Θουκυδίδη]
- Μυαλό καλλιεργημένο και φιλοσοφημένο είχε ένα όνειρο . Παιδί φτωχής οικογένειας ,πάσχιζε να ανεβάσει το μορφωτικό επίπεδο της φτωχολογιάς , των αγροτών, των αδικημένων..
Γι αυτό με πάθος και όνειρο ρίχτηκε στον πνευματικό ..στίβο να μάθει γράμματα στα χωριατόπαιδα ! Και να μην πέφτουν θύματα της προπαγάνδας των πολιτικάντηδων που υπόσχονται ''λαγούς και πετραχήλια '' και γιοφύρια εξαπατώντας με τα ''ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα'' τον κοσμάκη.
- Ο Βασίλης ! Ένας Δάσκαλος με όνειρο και όραμα -για μια παιδεία στην υπηρεσία του λαού, των λα'ι'κών στρωμάτων , των παιδιών της αγροτιάς και εργατιάς ,που τα ''προδίδουν'' οι ...εθνοπατέρες που οι παπούδες τους ήταν αγρότες…
Ο Βασίλης γνήσιο τέκνο από φτωχό σπίτι, δεν πρόδιδε την καταγωγή του.
Σκεφτόταν και νοιαζόταν τη φτωχολογιά, την ''προδομένη'' αγροτιά, σαν αγροτόπαιδο που ήταν ο ίδιος. Και υπερηφανευόταν γι' αυτό και ονειρευόταν να βγουν τα παιδιά αυτά απ' τη λάσπη και την καταφρόνια του κατεστημένου και των νέων τσιφλικάδων.
Και να γίνουν μια μέρα επιστήμονες χωρίς να ξεχνούν την καταγωγή τους.
Ο Βασίλης τίμησε επάξια το λειτούργημά του .Και στην παιδεία όπως και σ' έναν κόσμο υπό καταδυνάστευση και ...επιτροπεία και ...κατοχή .
Ο Βασίλης σ'αυτόν τον κόσμο στάθηκε όρθιος !
Έχουν περάσει 13 ολόκληρα χρόνια και ο θάνατός του -είναι αλήθεια – ήταν μεγάλη απώλεια, και το κενό που άφησε πολύ μεγάλο. Ο ..χαμός του ακόμη μας πονάει .Είναι αδύνατο να τον ξεχάσουμε . Τον νιώθουμε και τώρα να μας συντροφεύει .Η μορφή του παραμένει ζωντανή !
In memoriam : Αντώνης Κ. Πρεκατές
[δάσκαλός του, συνάδελφος και φίλτατος φίλος του ]




Επιστροφή








