.gif)
Τοῦ χρόνου σημεῖα, παρηφές τῆς πόλης,
καταγραφὲς προσφυγές, παλμοί τῆς ἱστορίας,
παρακαταθῆκες μορφές ἀνθρώπων σκιές,
τῆς μέρας κι νύχτας φωνές,
πέρασαν κι ἀφήσαν ἀποτυπώματα ψυχές
στις διαδοχές τῶν κτιρίων,
ἀπ’ τὰ ψηλά, στὰ χαμηλά, τοῦ κύκλου πορεῖα.
Ἀπ’ τις πετρόχτιστες συνοικίες μὲ τ’ ἁγιόκλιμα,
ὡς τις κλειστὲς καμᾶρες, τοῦ λιβανιοῦ περάσματα,
σὰν κάθαρση στις ἐκκλησιές τῆς ἀγάπης.
Βαρούσι τὸ φωνάξανε, τὰ παιδιά τοῦ κόσμου,
τ’ ἀθάνατα τρία καλά νὰ στέργει,
τα ποῦ βαστᾶ καλά φυλαγμένα στο Φρούριό της.
Ἦρθαν κι φύγαν την ἀρχαία της καρδιά ἀλώσουν,
ὅλων τῶν τυρράνων κατοχές,
σ’ ὅλες τις ἀσπόμαυρες ἐποχές,
σ’ ὅλες τις ἀσπόμαυρες ἐποχές,
τότε που οἱ δείκτες τῆς φωτιᾶς ὁμονοούσαν
δώδεκα τοῦ πολέμου,ξυπνοῦσε ἡ πέτρινη φρουρά
δώδεκα τοῦ πολέμου,ξυπνοῦσε ἡ πέτρινη φρουρά
καὶ τους γκρέμιζε ποτάμι τῆς λήθης.
Καὶ μεγάλωνε στὸ χρόνο, ψήλωνε ἡ πόλη
δώθε και κεῖθε τοῦ ποταμοῦ, σε ἡθική και πνεύμα,
στοῦ Ἀσκληπιοῦ την ἁγιοσύνη, νὰ γιατρεύει τις πληγές της.
στοῦ Ἀσκληπιοῦ την ἁγιοσύνη, νὰ γιατρεύει τις πληγές της.
Και ὅλο προσπερνοῦσε τα ὅρια της, και ὅλο νέα ἔβαζε.
Ἀπλόχερα, νὰ μοιράσει κατά πῶς το ὅρισε τὰ τριά καλά της,
ποῦ κανείς ποτέ, δεν ἔμαθε καὶ ποτέ του δε θὰ μάθει.
Οδυσσέας Νασιόπουλος
Οδυσσέας Νασιόπουλος
Επιστροφή
