Η πόλη των Τρικάλων είναι μοναδική και δεν σε αφήνει να πλήξεις ποτέ. Καθημερινά, οι  ειδήσεις που αφορούν τα νέα της πόλης είναι πολλές και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και σε προκαλούν να τις εξετάσεις με ύφος σκωπτικό ή με διάθεση για χιούμορ.

       Α) Αισθάνομαι χαρούμενος γιατί υπάρχουν άνθρωποι που ασχολούνται με τα κοινά  και αντιλήφθησαν ότι η ανάπτυξη του νομού δε είναι μια λέξη χιλιοειπωμένη από τους πολιτικούς αλλά εξαρτάται από εμάς και ειδικά από τη δημιουργία ΒΙ.ΠΑ στη περιοχή μας ενισχύοντας παράλληλα και το μέτωπο της Δυτικής Θεσσαλίας .

     Β) Μένεις με την απορία γιατί κάποιοι βάζουν τα στήθια τους μπροστά για να παραμείνει το δασαρχείο εντός της πόλης με μόνο κέρδος το εισόδημα ενός τρικαλινού αδιαφορώντας για τα έσοδα που θα προκύψουν για το πολύπαθο δήμο Τρικκαίων   (ισοδυναμούν με το μισθό τριών υπαλλήλων ή σε πεντακόσια τετραγωνικά μέτρα άσφαλτο το μήνα) ή ακόμα και την αποκέντρωση των υπηρεσιών που τόσο επικαλέστηκαν παλαιότερα οι ειδήμονες αυτής της πόλης.  Άραγε, γιατί δεν υπήρξε το ίδιο ενδιαφέρον για τους υπαλλήλους του τμήματος συγκοινωνιών αλλά ούτε και για τον ιδιοκτήτη;

    Γ)  Αναρωτιέσαι γιατί η κριτική για τον πρόεδρο των δημοτικών υπαλλήλων έπρεπε να έρθει εξ Αθηνών όταν εμείς γνωρίζαμε το γεγονός πριν από  πέντε ημέρες αλλά το πιο λυπηρό είναι ότι οι καταγγέλλοντες δεν αναφέρουν ότι αυτός ό άνθρωπος δεν προσπάθησε να κερδίσει κάτι για τον εαυτό του  αλλά για εκείνους που εκπροσωπεί.  Άραγε, οι καταγγέλλοντες τι έκαναν για εκείνους που << εκπροσωπούν>>;

   Δ) Υπάρχουν πολλοί εθελοντές για το μύλο των ξωτικών αλλά ούτε μια πρόταση για τη δημιουργία εθελοντικής ομάδας που κάθε Κυριακή θα ασχολούνταν με τα προβλήματα μιας γειτονιάς μ ε πρωτοβουλία ανθρώπων που νοιάζονται για τη περιοχή αλλά και με τη παρουσίας της δημοτικής αρχής που θα έβλεπε τα προβλήματα  από κοντά και θα προγραμμάτιζε μελλοντικές δράσεις. Δεν χρειαζόμαστε αθηναϊκά τηλεοπτικά κανάλια να προγραμματίσουν δράσεις στη πόλη μας γιατί στο τρικαλινό λαό περισσεύει η θέληση για συμμετοχή αλλά θέλει το κάτι που θα τον συγκινήσει. Το ενδιαφέρον που δείχνουν όλοι για τις πάπιες μαρτυρά  τα παραπάνω.

  Ε)Στην πόλη μας δραστηριοποιούνται πολλές εταιρίες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα εταιρικής ευθύνης αλλά όπως πάντα καμία δεν συμπεριλαμβάνει δράσεις που αφορούν τη πόλη μας. Μάλλον, οι διευθυντές των εταιριών αυτών συνεχίζουν να πιστεύουν ότι η πόλη των Τρικάλων συνεχίζει να ευημερεί κλείνοντας τα μάτια σε εικόνες ανθρώπων που ψάχνουν στα σκουπίδια αλλά ακόμη και σε ανθρώπους που παλεύουν με γυμνά χέρια να <<κλέψουν>> ρεύμα από κολόνες φωτισμού.  Ελπίζω, τρικαλινές επιχειρήσεις να δείξουν το κοινωνικό τους πρόσωπο τις άγιες μέρες των Χριστουγέννων σε αυτούς τους ανθρώπους που παλεύουν καθημερινά για την επιβίωση.

  ΣΤ) Το επιμελητήριο αλλά και άλλοι φορείς βοήθησαν το Στέλιο Βάσκο να γράψει αλλά μια χρυσή σελίδα στη ιστορία του. Πως γίνεται όμως η προσπάθεια του Στέλιου Βάσκου  να βοηθιέται από όλους τους φορείς και να κλείνουν τα μάτια όλοι οι παραπάνω στη προσπάθεια που καταβάλουν ερασιτεχνικά σωματεία να οδηγήσουν τα παιδιά στον αθλητισμό (βλέπε ακαδημία Πύργου) με έργα που θα μείνουν διαχρονικά;

    Η οικονομική κρίση δεν πρέπει να μας οδηγήσει και σε κρίση αξιών. Αν δεν κυνηγήσουμε το μέγιστο δε μπορούμε να ελπίζουμε ούτε στο ελάχιστο.

Ευάγγελος Δημ. Σαμαράς