Μια μικρή παράγραφος από το καταπληκτικό σχόλιο του Θανάση Νάστα που τα λέει όλα. «Είναι δυνατό να αστυνομεύεται ο ανύπαρκτος ποδηλατόδρομος στην οδό Κανούτα παραποταμίως, που αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία, και να αφήνεται στην τύχη του ο έτοιμος και υπαρκτός ποδηλατόδρομος στην οδό Κονδύλη;

 Πόσο μυαλό χρειάζεται, για να εφαρμοστεί το αυτονόητο; Μήπως οι κυρίες και κύριοι της Δημοτικής Αρχής έχουν την πεποίθηση ότι τα προβλήματα της καθημερινότητας δεν πρέπει να συσκοτίζουν τη διάνοιά τους, διότι είναι αυτή επιφορτισμένη με την παραγωγή πολιτικής σκέψης, το σχεδιασμό του μέλλοντος της πόλης και την οργάνωση της επετειακής ημέρας ποδηλάτου του 2013;»

Προσθέτουμε μόνο πως οι …ειδήμονες θα πρέπει να αποσύρουν από το λεξιλόγιό τους λέξεις και προτάσεις όπως «είμαστε ευρωπαϊκή χώρα…» κ. ά.

Αυτό οι έλληνες, με πρώτους τους τοπικούς άρχοντες με τα καμώματά τους, τις αδυναμίες τους και γενικότερα την υποταγή τους στα κομματικά φέουδα, είχε σαν αποτέλεσμα το «θάνατο» της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με ό, τι συνεπάγεται.

Θα πρέπει πολύ βαθιά να ψάξουμε να βρούμε έναν άρχοντα, έναν υπάλληλο που να γνωρίζει τις υποχρεώσεις του, ιδιαίτερα στο ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΟ και γενικότερα τα ποικίλα προβλήματα που πηγάζουν από την έλλειψη σεβασμού προς τους δημότες και την ποιότητα ζωής που …απολαμβάνουν και εν πάση περιπτώσει η Τ. Α. και λίγο παλιότερα και η Ν.Α (πανελλαδικά) ήταν και είναι προπαρασκευαστικά εργοτάξια παραγωγής πολιτικών προσώπων. Πχ πρώην δήμαρχος, σου λέει ο ένας κι έχει πείρα, και ο άλλος για να μη σταθεί μούτος λέει, αυτόν θα   κάνουμε βουλευτή.

Υπάλληλοι μιας Δημοτικής Αρχής που επιλέγουν τη… δόξα, την κονόμα και εξοπλίζονται από περίσσιο βερμπαλισμό, υποκρισία, τυπικό ενδιαφέρον και ψέμα μετατρέπονται σε νεκροθάφτες της κοινωνίας τους και όλοι μαζί, οι Δήμοι, σβήνουν τα φώτα μιας χώρας όπως η δική μας. Απολίτιστος δήμος σημαίνει σκοτάδι. Κι όπως έχουμε ξαναπεί η πολιτική μιας χώρας - σε όλα τα επίπεδα - ξεκινά μέσα απ’ την Τ.Α. 24 του Οκτώβρη 2012.

Βάϊος Φασούλας