Επανάληψη της Ιστορίας με αποκλείσεις που ποτέ δε φαντάστηκε κανείς. Μας θέλουνε απάτριδες, φτωχούς και δυστυχισμένους.
Στην παρακμή οι «μεγάλοι», στη χαοκρατία οι μικροί.

Κύριοι της σημερινής  κυβέρνησης φύγετε.
Αφιέρωμα στον Οκτώβρη του 2011

Από τη σκοπιά του 5ετούς επαναπατριζόμενου Βάιο Φασούλα

«Όσο τη μάνα τη γλυκιά    /  που μ’ έφερε με γέννα
και βόγκηξε μαρτυρικά  /  για να τα βγάλει πέρα
Πιότερο κι απ’ τη μάνα μου  /  αγάπησα εσένα
κι από στοργή η μέρα μου  /  δυνάμων’ ολοένα
Και πα στ’ αφράτα στήθια σου  /  τα μοσχομυρισμένα
αχόρταστα το γάλα σου  /  βύζαξα από σένα
Πόσες φορές μαγεύτηκα / και σου ’λεγα τραγούδια!
Πόσες φορές με δάκρυα  /  σου έφερνα λουλούδια!
Πόσες φορές στη μοναξιά  / που ήταν και δικιά σου
βρεθήκαμε στην ερημιά  / κείνης της λησμονιάς σου!
                                                   
Και λέγαμε και λέγαμε                           
 για σένα και για μένα                                                                           
Λόγια πολλά και κλαίγαμε                                                                                            
 Ελλάδα μου, για σένα!»
(Απόσπασμα «Η Ελλάδα στον αιώνα μας»2001)
  
            Θα ξεκινήσουμε αυτό το αφιέρωμα στέλνοντας ένα θερμό και καρδιακό χαιρετισμό στους έλληνες του εξωτερικού, σ’ αυτούς που θυμούνται μετανάστευση και ξενιτιά και να μηνύσω σε όσους που προτίθενται να επιστρέψουν στην Πατρίδα τους, να βγάλουν από το μυαλό τους αυτή την πεθυμιά, τουλάχιστον προς το παρόν!!. Βεβαίως αφιερώνεται και στο γηγενή έλληνα που αυτόν καιρό προσπαθούν να τον τεμαχίσουν και να τον μοιραστούν κυριολεκτικά.
            Αν και ο Ελληνισμός της Διασποράς έχει άποψη περί των «πολιτικών» συμπαρομαρτούντων στην Ελλάδα, θα ήθελα να τονίσω ότι αυτή η χώρα έχει «εκχωρηθεί» ή έχει «κατακτηθεί» με τους πιο προδοτικούς τρόπους και έχει «καθιερωθεί» πλέον σαν τσιφλίκι στα κομματικά τζάκια, μάλιστα, όσο αφορά το σήμερα, αυτό συνέβη μετά το τέλος του Β` Παγκοσμίου Πολέμου και την έναρξη της ξενοκίνητης μετεμφυλιακής εποχής. Παλιό έκτρωμα λοιπόν που προέκυψε από κάποιους ψευτοδημοκράτες των π έ τ ρ ι ν ω ν  χρόνων κι αυτό το έκτρωμα, σε μορφή «κληρονομιάς», μέσω συγγενικών-κομματικών αχταρμάδων και ποταπών προπαγανδιστικών δικτύων και αλλοιωμένο πλέον, σάπιο από την αντιδημοκρατική χρήση, μεταφέρθηκε στο εσωτερικό της Χώρας μας και συντηρήθηκε μέχρι σήμερα.

                 Αυτή η Χώρα, η άλλοτε Χώρα του φωτός, έχει μεταβληθεί σε Χώρα σκοταδισμού, σε Χώρα ληστών, απατεώνων και εμπόρων, οι κομματικές τους ηγεσίες… (λέμε κομματικές διότι πολιτικές ευημερίας και προόδου δεν υπήρξαν ποτέ, παρά μόνο μικρόψυχοι υπαλληλίσκοι και υποταγμένοι δούλοι, ικανοί να δημιουργούν αντικοινωνικούς και αντιδημοκρατικούς μηχανισμούς για να μας εξαφανίσουν…) αποδείχτηκαν όχι μόνο ανίκανες και άχρηστες και δόλιες αλλά και επικίνδυνες κι αυτό, δυστυχώς, επιβεβαιώνεται στις μέρες μας χωρίς καμιά αμφισβήτηση. Μας πούλησαν κατά κράτος. Μια χούφτα αχυράνθρωπων και ανήθικων υπαλλήλων της τρόικας μας πούλησαν κατά κράτος. Χαρακτηριστικό δε αυτής της σημερινής κατάστασης είναι ότι οι «λεβέντες» του κοινοβουλίου, ιδιαίτερα της «σοσιαλιστικής» κυβέρνησης, με προεξάρχοντα τον περιφερειάρχη και εκτελεστή της «Ε.Ε», της Τρόικας και του ΔΝΤ κ. Γ. Παπανδρέου, - κατά τ’ άλλα, πρωθυπουργό της Ελλάδας ή σαβανωτή, γνωστό και ως «λεφτά υπάρχουν», υποκριτή με το ήπιο και κακόμοιρο ύφος-, φίλος-υπηρέτης της αμερικάνικης ελίτ των πολιτικών του Ατλαντικού με πατέντα, (δεν εννοούμε το λαό) λοιπόν χαρακτηριστικό αποτελεί το γεγονός ότι εκτός του ότι έχουνε μεταβληθεί σε κωφάλαλα όντα και υποστεί αθεράπευτη αρτηριοσκλήρυνση –τίποτα δεν λειτουργεί πλέον φυσιολογικά, ιδίως στον εγκεφαλικό τους τομέα-, φυσικό είναι να έχουν πάθει και… πολιτική αναισθησία.

                 Αναισθησία μεγάλων μεγεθών, αλλά και δειλία και φοβία πράγμα που τους καθιστά ακόμα πιο επικίνδυνους, φτάνει να σκεφτεί κανείς τις γιγαντιαίες συγκεντρώσεις στην πλατεία συντάγματος και την βοή των Πολιτών όλων των κοινωνικών στρωμάτων. Δηλαδή και ο πιο ξεπεσμένος κοινωνικά άνθρωπος αν έβλεπε και άκουγε τι γινότανε κάτω από την ασφυκτικά αστυνομική αιθαλομίχλη που προξένησαν οι δυνάμεις ασφαλείας – εγκλωβισμένες και αυτές στα δίχτυα μιας… σοσιαλιστικής = αυταρχικής και ανήθικης κυβέρνησης-, θα δίπλωνε την ουρά στα σκέλια του και θα έφευγε σώζοντας έτσι ένα ελάχιστο απομεινάρι της αξιοπρέπειάς του.
                 Αυτοί δε το κάνανε, η κυβέρνηση δηλαδή. Γράψανε στα αχαμνά τους, τους Πολίτες της Ελλάδας και ψήφισαν το πολυνομοσχέδιο, για να δείξει με το τρόπο της και μια άλλη διάσταση τύπου Καντάφι που δεν ήθελε να παραδώσει την ερωμένη του - εξουσία στο λαό γιατί πίστευε πως ο λαός είναι δικός του. Τάχα έτσι δεν διαλαλεί η ληστρική ελίτ του «Σοσιαλιστικού Κινήματος»; Φτάσαμε δηλαδή σε αυτό το επίπεδο της αυταρχικότητας όπου κι όταν ο ανεπιθύμητος, άχρηστος και επικίνδυνος γραπώνεται στην εξουσία και δε θέλει να ξεκουμπιστεί, αυτό ευρωπαϊκά λέγεται φασισμός.

                 Λοιπόν, έχουμε επανάληψη της Ιστορίας με αποκλείσεις που ποτέ δε φαντάστηκε κανείς. Βέβαια στον ρου που μπορούμε να παρακολουθούμε τις εκφάνσεις της φτώχειας, Παγκοσμίως, η φτώχεια, ανέκαθεν και σε μεγάλο βαθμό αποτελεί προϊόν των ανωτέρων τάξεων και όχι μόνο σε φτωχές Χώρες αλλά και σε πλούσιες και παρά το γεγονός της ύπαρξης της τεχνολογίας, παραμένει μια αθεράπευτη κοινωνική ασθένεια και παράλληλα «προνόμιο»? ένα μόνιμο, θα λέγαμε, τσιμπούρι για τους φτωχούς.
                 Στην Ελλάδα ακόμα και αν πού και πού υπήρχαν μερικές ψεύτικες αναλαμπές σε μορφή φτηνών δανείων ή κάποιων επιχορηγήσεων ή κάποιων διευκολύνσεων ή κάποιων «επικερδών» μετοχών και ό, τι άλλο μπορεί να προσφέρει ένας φιλελεύθερος και σοσιαλιστής ληστής (σε ανθρώπους των κομμάτων τους - Πασόκ και ΝΔ), η αδηφάγα φτώχεια που ο «αφέντης» καπιταλισμός την είχε κρυμμένη και καμουφλαρισμένη με μπογιά που παλιά βάφανε τα κάρα να μη σκουριάζουν, βρίσκονταν στο καραούλι και με τροχισμένα δόντια έτοιμη να κατασπαράξει, όπως γίνεται τώρα.

                 Μια άλλη διάσταση του ξεχαρβαλωμένου ελληνικού δημοσίου είναι κι αυτή των βολεμένων Πολιτών που για κομματικούς λόγους και συμφέροντα τους απορρόφησε το ήδη αρρωστημένο και λεηλατημένο δημόσιο. Ασφαλώς τα ανθελληνικά κόμματα ήταν αυτά που τους κόλλησαν σαν βδέλλες, που ρούφηξαν και αφυδάτωσαν τον Δημόσιο τομέα - διάφορες ΔΕΚΟ.

                 Ιδιαίτερα στην επαρχία αγράμματοι, άσχετοι, ακοινώνητοι και απρόσιτοι για το κοινό, πράγματι βολεύτηκαν σε καλές θέσεις, οι οποίες, θέσεις τους, νεκρώθηκαν κυριολεκτικά. Οι μικρότεροι υπαλληλίσκοι των διάφορων ΔΕΚΟ αποδείχτηκαν κατώτεροι των ευκαιριών που τους δόθηκαν έναντι του συνόλου της κοινωνίας. Υπερόπτες, αποκρουστικοί, μυγιάγγιχτοι με αποτέλεσμα όχι μόνο να πρυτανεύει η αδιαφορία τους, η αναποτελεσματικότητά τους, αλλά κάποιοι να βγαίνουν και είρωνες ιδιαίτερα με την κακή τους συμπεριφορά έναντι των επαναπατριζόμενων νέων που θέλησαν να μείνουν και να προσφέρουν στην Ελλάδα. Αποτέλεσμα ήταν να ξαναφύγουν στις χώρες που γεννήθηκαν και αντρώθηκαν και που οι υπάλληλοι εκεί ήταν (και είναι) ευγενικοί και χαμογελαστοί, εξυπηρετικοί και αποδοτικοί στις διάφορες υπηρεσίες που υπηρετούν. Το δε κύριο χαρακτηριστικό του εκτρώματος-βολεμένου που εσκεμμένα οι κυβερνήσεις δημιούργησαν, ήταν οι παροικούντες νέοι στο αχανές κοινωνικό περιθώριο, νέοι επιστήμονες με πτυχία στα χέρια τους να καταλήγουν σε πιτσαδόρους, ταξιτζήδες μάγειροι και σερβιτόροι εντός και εκτός Ελλάδας.

                 Το αυταρχικό, τριτοκοσμικό και παραδόξως «σοσιαλιστικό» κομματικό κράτος του Πασόκ και το… δημοκρατικό, φιλελεύθερο της ΝΔ, έχουν από κοινού την ευθύνη. Μετά από 37 χρόνια το αντιλήφθηκαν, αργά πολύ αργά και με μια ιδιαίτερη επίπτωση γι’ αυτούς, τους άμοιρους βολεμένους, που στην ουσία εμπαίχτηκαν και χρησιμοποιήθηκαν σαν πειραματόζωα, βρέθηκαν και βρίσκονται στην άκρα πεταγμένοι χωρίς κανείς να λαμβάνει υπόψη της κυβέρνησης του κ. ΓΑΠ τι θα κάνουν αυτοί οι άνθρωποι.

                   Θα θυμούμαστε όλοι μας και μάλιστα αυτό τον καιρό, που η επικαιρότητα οργιάζει και αγγίζει το στάδιο της γερμανικής παραφροσύνης και της ελληνικής υποταγής στο σύγχρονο φασισμό-κατοχή, τη θηριωδία των τότε φασιστών γερμανών και πώς τα ES ES χρησιμοποιούσαν τους προδότες μέχρι ενός σημείου και μετά τους «αποδεσμεύανε» με διάφορους τρόπους.

Ε.Ε. Ελλάδα, Τρίκαλα, pelasgos@fasoulas.de   www.fasoulas.de