Χαρίζουμε το ρεύμα που μας περισσεύει στους Βουλγάρους και το... επανεισάγουμε πανάκριβα
Η αδιανόητη περίπτωση, που ακολουθεί, αφορά τη Θράκη και το χειρισμό του ρεύματος που παράγεται εκεί από φωτοβολταϊκά.
Η όντως απίστευτη ιστορία έχει ως εξής. Τις μεσημβρινές ώρες, η παραγωγή ρεύματος στην περιοχή της Θράκης είναι ιδιαιτέρως υψηλή και δεν είναι δυνατόν να καταναλωθεί επί τόπου. Ωστόσο, μετά τη δύση του ήλιου δεν υπάρχει πια παραγωγή ρεύματος.
Επειδή, όμως, δεν προνοήσαμε να δημιουργήσουμε αποθηκευτικούς σταθμούς, για να μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το εναπομείναν ρεύμα που παράχθηκε την ημέρα, χαρίζουμε το ρεύμα που μας περισσεύει, στους γείτονες Βουλγάρους.
Οι οποίοι, βεβαίως βεβαίως, εγκαίρως, προνόησαν να εξασφαλίσουν αποθηκευτικούς σταθμούς και, μέσω των διακρατικών συνδέσεων, απολαμβάνουν, έτσι, σχεδόν δωρεάν το ελληνικό ρεύμα.
Ωστόσο, η πλούσια δική μας παραγωγή ρεύματος την ημέρα που μηδενίζεται με τη δύση του ήλιου, συνδυάζεται με υψηλή ζήτησή του το βράδυ, που δεν μπορεί πια να ικανοποιηθεί επί τόπου.
Έτσι, από δωρητές ρεύματος στους Βουλγάρους την ημέρα, το βράδυ είμαστε υποχρεωμένοι να επανεισάγουμε το δικό μας ρεύμα, από τη Βουλγαρία, πληρώνοντάς το, όμως, πανάκριβα!
Πληρώνοντας, ουσιαστικά, τη φύλαξή του στους βουλγαρικούς αποθηκευτικούς σταθμούς, που εμείς δεν προνοήσαμε να έχουμε, για κάποιες ώρες.
Ιστορίες για αγρίους, αλλά δυστυχώς είναι δικές μας και αληθινές.
Οι κάτοικοι στη Θράκη, δικαίως, έχουν ξεσηκωθεί. Αλλά, παρότι η εφημερίδα «δημοκρατία» έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου εδώ και μερικές ημέρες, όταν, προφανώς, πληροφορήθηκε το «απίστευτο», δεν υπήρξε απάντηση, ενώ ο τραγέλαφος συνεχίζεται.
Και αυτά τα απίστευτα και τα αδιανόητα συμβαίνουν ταυτόχρονα με την εγκληματική (διότι, άλλη λέξη που να αποδίδει το συμβάν στην Κοζάνη δεν υπάρχει), ανατίναξη των εγκαταστάσεων λιγνίτη στην εκεί περιοχή.
Ο Θεός να βάλει το χέρι του.
Αλλά, πού να προφτάσει να το πρωτοβάλει, με τον καταιγισμό των όσων απίστευτων συμβαίνουν στη χώρα μας;…
Η αδιανόητη περίπτωση, που ακολουθεί, αφορά τη Θράκη και το χειρισμό του ρεύματος που παράγεται εκεί από φωτοβολταϊκά.
Η όντως απίστευτη ιστορία έχει ως εξής. Τις μεσημβρινές ώρες, η παραγωγή ρεύματος στην περιοχή της Θράκης είναι ιδιαιτέρως υψηλή και δεν είναι δυνατόν να καταναλωθεί επί τόπου. Ωστόσο, μετά τη δύση του ήλιου δεν υπάρχει πια παραγωγή ρεύματος.
Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη
Η πρώτη Ελληνίδα Πρύτανης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Έγινε δεκτή στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το οποίο περάτωσε με άριστα. Με υποτροφία της Γαλλικής Κυβέρνησης, έγινε δεκτή στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών της Σορβόννης, από όπου έλαβε δύο διπλώματα ανωτέρων σπουδών, στην Πολιτική Οικονομία και στις Οικονομικές Επιστήμες, καθώς και το κρατικό διδακτορικό της δίπλωμα με άριστα και έπαινο. Η διατριβή της δημοσιεύτηκε με δαπάνες του Εθνικού Κέντρου Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) και δόθηκε ως τμήμα της βιβλιογραφίας των μεταπτυχιακών σπουδαστών καθώς το θέμα και κυρίως τα συμπεράσματα του θεωρήθηκαν πρωτοποριακά. Συμπλήρωσε τις οικονομικές της σπουδές στη London School of Economics.
Επειδή, όμως, δεν προνοήσαμε να δημιουργήσουμε αποθηκευτικούς σταθμούς, για να μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το εναπομείναν ρεύμα που παράχθηκε την ημέρα, χαρίζουμε το ρεύμα που μας περισσεύει, στους γείτονες Βουλγάρους.
Οι οποίοι, βεβαίως βεβαίως, εγκαίρως, προνόησαν να εξασφαλίσουν αποθηκευτικούς σταθμούς και, μέσω των διακρατικών συνδέσεων, απολαμβάνουν, έτσι, σχεδόν δωρεάν το ελληνικό ρεύμα.
Ωστόσο, η πλούσια δική μας παραγωγή ρεύματος την ημέρα που μηδενίζεται με τη δύση του ήλιου, συνδυάζεται με υψηλή ζήτησή του το βράδυ, που δεν μπορεί πια να ικανοποιηθεί επί τόπου.
Έτσι, από δωρητές ρεύματος στους Βουλγάρους την ημέρα, το βράδυ είμαστε υποχρεωμένοι να επανεισάγουμε το δικό μας ρεύμα, από τη Βουλγαρία, πληρώνοντάς το, όμως, πανάκριβα!
Πληρώνοντας, ουσιαστικά, τη φύλαξή του στους βουλγαρικούς αποθηκευτικούς σταθμούς, που εμείς δεν προνοήσαμε να έχουμε, για κάποιες ώρες.
Ιστορίες για αγρίους, αλλά δυστυχώς είναι δικές μας και αληθινές.
Οι κάτοικοι στη Θράκη, δικαίως, έχουν ξεσηκωθεί. Αλλά, παρότι η εφημερίδα «δημοκρατία» έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου εδώ και μερικές ημέρες, όταν, προφανώς, πληροφορήθηκε το «απίστευτο», δεν υπήρξε απάντηση, ενώ ο τραγέλαφος συνεχίζεται.
Και αυτά τα απίστευτα και τα αδιανόητα συμβαίνουν ταυτόχρονα με την εγκληματική (διότι, άλλη λέξη που να αποδίδει το συμβάν στην Κοζάνη δεν υπάρχει), ανατίναξη των εγκαταστάσεων λιγνίτη στην εκεί περιοχή.
Ο Θεός να βάλει το χέρι του.
Αλλά, πού να προφτάσει να το πρωτοβάλει, με τον καταιγισμό των όσων απίστευτων συμβαίνουν στη χώρα μας;…




Επιστροφή








