...τους μοιρολάτρες, τους καιροσκόπους, τους κάπηλους, τους φαρισαίους…
Πιστεύω ότι να ζεις σημαίνει να εντάσσεσαι κάπου.Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι ενταγμένος πολίτης..
Η αδιαφορία είναι α β ο υ λ ί α ,είναι παρασιτισμός,είναι δειλία,βόλεμα /σς ψυχικός θάνατος /Δεν είναι ζ ω ή
Γι’αυτό απεχθάνομαι τους α δ ι ά φ ο ρ ο υ ς //τους περιφρονώ, τους σιχαίνομαι
Η αδιαφορία είναι το ‘’νεκρό’’βάρος της ιστορίας, δρα δυνατά /’υπουλα , δολίως
πάνω στην ιστορία .Δρα παθητικά, αλλά δρα.Είναι μοιρολατρία .Είναι αυτό που δεν
μπορείς να υπολογίσεις ‘σς παντού στη ζωή,στα ‘’τείχη’’και κομμάτων ,γραφείων κλπ
Είναι αυτό που διαταράζει τα προγράμματα ,που ανατρέπει τα σχέδια, που έχουν γίνει.
Είναι η κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυία .Αυτό που συμβαίνει το κακό, που πέφτει πάνω σε όλους ,συμβαίνει γιατί η μάζα απαρνιέται τη βουλησή της ,αφήνει να εκδίδονται νόμοι που μόνο η εξέγερση θα μπορέσει να καταργήσει σς και βεβαια όχι
κυβερνήσεις που κάνουν τα συντάγματα κουρελού ],αφήνει να αναρριχηθούν στην
εξουσία ,που μόνο μια α ν τ α ρ σ ί α θα μπορέσει να ανατρέψει.
Μέσα στη σκόπιμη απουσία και στην α δ ι α φ ο ρ ί α λίγα χέρια που δεν επιτηρούνται
από κανέναν έλεγχο ,υφαίνουν τον ιστό της συλλογικής ζωής και η μάζα είναι σε άγνοια
,γιατί δεν ανησυχεί .Φαίνεται ,λοιπόν, σαν η μοίρα να συμπαρασύρει τους πάντες και τα πάντα .Φαίνεται σαν η ιστορία να μην είναι τίποτε άλλο ,από ένα τεράστιο φυσικό φαινόμενο ,μια έκρηξη ηφαιστίου , ένας σεισμός, ,όπου όλοι είναι θύματα ,εκόντες και άκοντες , οι γνωρίζοντες και μη γνωρίζοντες ,όσοι ήταν δραστήριοι και όσοι ‘ηταν αδιάφοροι.
Κάποιοι κλαψουρίζουν αξιοθρήνητα ,άλλοι βλαστημούν χυδαία ,
αλλά κανείς ή ολίγοι αναρωτιούνται /αν είχα κάνει εγώ το χρέος μου,αν είχα κι εγώ
προσπαθήσει να επιβάλω τη θέλησή μου ,θα συνέβαινε αυτό που συνέβη σς πολλά τα παραδείγματα διαχρονικά ως τις τραγικές μέρες που ‘’ζούμε ‘’ σς βλέπε ΜΑΤΙ,
ΤΕΜΠΗ, ΜΑΝΤΡΑ, σχεδόν εις άπασαν την επικρ’ατεια πότε με τις φωτιές και πότε
με τις πλημμύρες και τα μπαζώματα .και τη δικαιοσύνη ...αόματη, απούσα …
Μισώ τους αδιάφορους γι’αυτό : γιατί με ενοχλεί το κλαψούρισμά τους ,κλαψούρισμα αιωνίων αθώων .Ζητώ να μου δώσει λογαριασμό ο καθένας και καθεμιά με ποιο τρόπο έφεραν εις πέρας το καθήκον τους που έθεσε και θέτει καθημερινά η ζωή.
Και νιώθω ότι μπορώ να είμαι αδυσώπητος =σς πολύ αυστηρός /,ότι δεν μπορώ να
χαλαλίσω τον οίκτο μου, ,ότι δεν μπορώ να μοιραστώ με αυτούς μαζί τον πόνο μου
Είμαι ενταγμένος , ζω, νιώθω ότι στις συνειδήσεις του χώρου μου ήδη πάλλεται
η δράση της μελλοντικής πόλης που ο χώρος μου χτίζει και μέσα σε αυτήν την πόλη
η κοινωνική αλυσίδα δε βαραίνει τους ολίγους ,μέσα σε αυτή κάθε συμβάν δεν οφείλεται στην τύχη ,στη μοίρα ,αλλά είναι ευφυές έργο των πολιτών .Δεν υπάρχει μέσα σ’αυτή κανείς που να στέκεται να κοιτάζει απ’το παράθυρο ,ενώ οι λίγοι θυσιάζονται ,κόβουν τις φλέβες τους .Ζω ,είμαι ενταγμένος .Γι’αυτό απεχθάνομαι αυτούς και αυτές που δεν συμμετέχουν ,τους αδιάφορους, τους βολεμένους, τους χύνοντες κροκοδείλια δάκρυα
Αντώνιο Γκράμσι 11 Φλεβάρη 1917
ΥΠΟΨΗ σε βιντεο α) Μισώ τους αδιάφορους του Αντωνιο Γκράμσι
β) Αντί-γνώση Επάγγελμα πόρνη Λιλή Ζωγράφου γ) τους έχω βαρεθεί Μαρία Δημητριάδη
‘’ και πέστε μου αξίζει μια πεντάρα των γραφειοκρατών η φάρα .../και τι θα κάναμε
χωρίς αυτούς όλουςτους Γερμανούς τους προφεσόρους ...//Υπαλληλίσκοι φοβιτσιάρηδες ...//
και οι δάσκαλοι των μαθητών νταντάδες κόβουν στα μέτρα τους τους μαθητάδες …
...σαν χέλια γλοιώδικα έχουν ξεπουληθεί../τους έχω σιχαθεί ...αυτούς όλους …’’
Για τις επιλογές τόσο διαχρονικές και επίκαιρες και διδακτικές
Αντώνης Πρεκατές, δάσκαλος
Τρίκαλα Φλεβάρης 2026
Πιστεύω ότι να ζεις σημαίνει να εντάσσεσαι κάπου.Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι ενταγμένος πολίτης..
Η αδιαφορία είναι α β ο υ λ ί α ,είναι παρασιτισμός,είναι δειλία,βόλεμα /σς ψυχικός θάνατος /Δεν είναι ζ ω ή
Γι’αυτό απεχθάνομαι τους α δ ι ά φ ο ρ ο υ ς //τους περιφρονώ, τους σιχαίνομαι
Η αδιαφορία είναι το ‘’νεκρό’’βάρος της ιστορίας, δρα δυνατά /’υπουλα , δολίως
πάνω στην ιστορία .Δρα παθητικά, αλλά δρα.Είναι μοιρολατρία .Είναι αυτό που δεν
μπορείς να υπολογίσεις ‘σς παντού στη ζωή,στα ‘’τείχη’’και κομμάτων ,γραφείων κλπ
Είναι αυτό που διαταράζει τα προγράμματα ,που ανατρέπει τα σχέδια, που έχουν γίνει.
Είναι η κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυία .Αυτό που συμβαίνει το κακό, που πέφτει πάνω σε όλους ,συμβαίνει γιατί η μάζα απαρνιέται τη βουλησή της ,αφήνει να εκδίδονται νόμοι που μόνο η εξέγερση θα μπορέσει να καταργήσει σς και βεβαια όχι
κυβερνήσεις που κάνουν τα συντάγματα κουρελού ],αφήνει να αναρριχηθούν στην
εξουσία ,που μόνο μια α ν τ α ρ σ ί α θα μπορέσει να ανατρέψει.
Μέσα στη σκόπιμη απουσία και στην α δ ι α φ ο ρ ί α λίγα χέρια που δεν επιτηρούνται
από κανέναν έλεγχο ,υφαίνουν τον ιστό της συλλογικής ζωής και η μάζα είναι σε άγνοια
,γιατί δεν ανησυχεί .Φαίνεται ,λοιπόν, σαν η μοίρα να συμπαρασύρει τους πάντες και τα πάντα .Φαίνεται σαν η ιστορία να μην είναι τίποτε άλλο ,από ένα τεράστιο φυσικό φαινόμενο ,μια έκρηξη ηφαιστίου , ένας σεισμός, ,όπου όλοι είναι θύματα ,εκόντες και άκοντες , οι γνωρίζοντες και μη γνωρίζοντες ,όσοι ήταν δραστήριοι και όσοι ‘ηταν αδιάφοροι.
Κάποιοι κλαψουρίζουν αξιοθρήνητα ,άλλοι βλαστημούν χυδαία ,
αλλά κανείς ή ολίγοι αναρωτιούνται /αν είχα κάνει εγώ το χρέος μου,αν είχα κι εγώ
προσπαθήσει να επιβάλω τη θέλησή μου ,θα συνέβαινε αυτό που συνέβη σς πολλά τα παραδείγματα διαχρονικά ως τις τραγικές μέρες που ‘’ζούμε ‘’ σς βλέπε ΜΑΤΙ,
ΤΕΜΠΗ, ΜΑΝΤΡΑ, σχεδόν εις άπασαν την επικρ’ατεια πότε με τις φωτιές και πότε
με τις πλημμύρες και τα μπαζώματα .και τη δικαιοσύνη ...αόματη, απούσα …
Μισώ τους αδιάφορους γι’αυτό : γιατί με ενοχλεί το κλαψούρισμά τους ,κλαψούρισμα αιωνίων αθώων .Ζητώ να μου δώσει λογαριασμό ο καθένας και καθεμιά με ποιο τρόπο έφεραν εις πέρας το καθήκον τους που έθεσε και θέτει καθημερινά η ζωή.
Και νιώθω ότι μπορώ να είμαι αδυσώπητος =σς πολύ αυστηρός /,ότι δεν μπορώ να
χαλαλίσω τον οίκτο μου, ,ότι δεν μπορώ να μοιραστώ με αυτούς μαζί τον πόνο μου
Είμαι ενταγμένος , ζω, νιώθω ότι στις συνειδήσεις του χώρου μου ήδη πάλλεται
η δράση της μελλοντικής πόλης που ο χώρος μου χτίζει και μέσα σε αυτήν την πόλη
η κοινωνική αλυσίδα δε βαραίνει τους ολίγους ,μέσα σε αυτή κάθε συμβάν δεν οφείλεται στην τύχη ,στη μοίρα ,αλλά είναι ευφυές έργο των πολιτών .Δεν υπάρχει μέσα σ’αυτή κανείς που να στέκεται να κοιτάζει απ’το παράθυρο ,ενώ οι λίγοι θυσιάζονται ,κόβουν τις φλέβες τους .Ζω ,είμαι ενταγμένος .Γι’αυτό απεχθάνομαι αυτούς και αυτές που δεν συμμετέχουν ,τους αδιάφορους, τους βολεμένους, τους χύνοντες κροκοδείλια δάκρυα
Αντώνιο Γκράμσι 11 Φλεβάρη 1917
ΥΠΟΨΗ σε βιντεο α) Μισώ τους αδιάφορους του Αντωνιο Γκράμσι
β) Αντί-γνώση Επάγγελμα πόρνη Λιλή Ζωγράφου γ) τους έχω βαρεθεί Μαρία Δημητριάδη
‘’ και πέστε μου αξίζει μια πεντάρα των γραφειοκρατών η φάρα .../και τι θα κάναμε
χωρίς αυτούς όλουςτους Γερμανούς τους προφεσόρους ...//Υπαλληλίσκοι φοβιτσιάρηδες ...//
και οι δάσκαλοι των μαθητών νταντάδες κόβουν στα μέτρα τους τους μαθητάδες …
...σαν χέλια γλοιώδικα έχουν ξεπουληθεί../τους έχω σιχαθεί ...αυτούς όλους …’’
Για τις επιλογές τόσο διαχρονικές και επίκαιρες και διδακτικές
Αντώνης Πρεκατές, δάσκαλος
Τρίκαλα Φλεβάρης 2026




Επιστροφή








