Ένα "σχόλιο-απάντηση" του Θωμά Δασκάλου με "νόημα"...
Ένας από τους πιο προνομοιούχους και περιζήτητος τίτλος τιμής στην εποχή του βυζαντίου ήταν εκείνος του «Σφουγγοκωλάριου».!
Μέλημά του ήταν να καθαρίζει τα οπίσθια του αυτοκράτορα ή άλλων αρχόντων και επιφανών.!
Αλλά ότι θα μας προέκυπταν σήμερα νεοέλληνες Ισλαμοσφουγγοκωλάριοι δεν το περίμενα με τίποτα.
Οι συνειρμοί δικοί σας.
ΜΑΚΗΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥ
"Απαραίτητη" η ετυμολογία-ερμηνεία της λέξεως...:
<σφουγγοκωλάριος < σφουγγίζω + κώλος + -άριος (<λατινικά -arius)
< Ουσιαστικό
< σφουγγοκωλάριος < ουδέτερο
< μειωτικά) (υβριστικά) (προφορικό) εκείνος που καθαρίζει τον πισινό των ισχυρών προσώπων απο τις βρωμιές που παράγουν και (κατ’ επέκταση) ο γλείφτης, ο χαμερπής, ο κόλακας, το καρφί, το τσιράκι, ο αχυράνθρωπος που εκπροσωπεί τα αφεντικά, το παιδί για όλες τις δουλειές, αλλά μόνον εκείνων που είναι ισχυροί ή πλούσιοι...






Επιστροφή








