Σενάρια και αλήθειες για τις δημοτικές εκλογές στα Τρίκαλα

Ο πολιτικός χρόνος είναι περίεργος. Δεν είναι συμβατός με τον κανονικό, αλλά επηρεάζεται από αυτόν. Είναι διαφορετικός από τον τηλεοπτικό και τον εν γένει δημοσιογραφικό, αφού σαφώς «αργοπορεί» μέχρι να κυοφορήσει κάτι.

Επίσης, είναι διαστρεβλωτικός, αφού μία απόφαση σε μια δεδομένη στιγμή, αφορά σε ανθρώπους για μεγάλο διάστημα.

Υπό το πρίσμα αυτό, είναι σαφές ότι οι αυτοδιοικητικές εκλογές του Ιούνη του 2014 είναι μακριά. Με δεδομένο όμως, ότι οι κάθε είδους διεργασίες απαιτούν χρόνο, είναι κοντά, με την έννοια της προεκλογικής περιόδου. Θεωρητικώς, δεν έχει καμία ουσία, τι συζητείται ήδη σε διάφορα πηγαδάκια σε διάφορα σημεία της πόλης, από πολιτικούς παράγοντες ή και πολίτες. Διότι, ομοίως θεωρητικώς, οι αποφάσεις σχετικά με τους υποψηφίους δημάρχους, τους συνδυασμούς και τις πολιτικές στηρίξεις, θα αργήσουν.

Όμως, είναι σαφές ότι «των φρονίμων τα παιδιά…», ακόμη κι αν «όποιος βιάζεται σκοντάφτει»….
Άρα, αποκτούν νόημα οι διάφορες εν μέρει «φιλολογικές», εν μέρει ουσιαστικές συζητήσεις για το τι θα γίνει στις επόμενες εκλογές.

Σενάρια και πραγματικότητα

Στο πλαίσιο αυτής της σεναριολογίας, έχουν ακουστεί πολλά. Δεν έχει ουσία να τα μεταφέρουμε, διότι τα σενάρια ενίοτε εμφορούνται από δόσεις επιθυμιών, που θα ήθελαν να μετατραπούν σε πραγματικότητα.

Η ουσία βρίσκεται αλλού. Στο ότι, εκτός της ονοματολογίας, η οποία πάντα κυριαρχεί, υφίστανται σοβαρά ζητήματα για την πόλη.

Ζητήματα που δεν παίρνουν άλλη αναβολή. Κυρίαρχο, ο ρόλος του επόμενου Δημάρχου, ως ανθρώπου που θα διοικεί, με συνεργάτες γνώστες των δεδομένων. Αυτή η πραγματικότητα, όμως, δεν είναι ξέχωρη από τις δυνατότητες που αφήνει, τόσο η οικονομική κατάσταση της χώρας, όσο και του Δήμου Τρικκαίων ειδικότερα.

Ταυτοχρόνως, σε δεινή οικονομική θέση βρίσκονται και οι Δήμοι Καλαμπάκας και Πύλης, παρότι έχουν ζητήσει την ένταξή τους σε πρόγραμμα βελτίωσης του τρόπου αποπληρωμής ορισμένων δανείων τους. Επομένως, το κυρίαρχο στην πυραμίδα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, η οικονομία, θα καθορίσει και τα όσα ο κάθε υποψήφιος συνδυασμός θα επιδιώξει να προβάλλει και, ίσως, υλοποιήσει.

Για τον λόγο αυτό, και δεδομένης της κούρασης των πολιτών από συνήθεις πρακτικές και γνωστά πρόσωπα, έχει αρχίσει να διαμορφώνεται ένα κλίμα που να ζητά αλλαγή… πραγματική, τύποις και, κυρίως, ουσία.

Έτσι, τα σενάρια αποκτούν νόημα, μετατρεπόμενα, προς το παρόν, σε ερωτήματα:
εάν ξανακατέλθει ως υποψήφιος Δήμαρχος ο Χρ. Λάππας;, θα είναι αποδυναμωμένος, βάσει των όσων συνέβησαν με την πρότασή του για τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου;
εάν δεν κατέλθει τελικώς, για διάφορους λόγους, ποιος θα εκφράσει τον «κεντροαριστερό» χώρο;

εάν ο Μ. Ταμήλος παραμείνει ως επικεφαλής, θα υπάρξουν φυγόκεντρες τάσεις;
εάν δεν παραμείνει, ποιος από τους «δελφίνους» θα αναλάβει να οδηγήσει ολόκληρη την παράταξη στις εκλογές;

εάν (ξανα)εισέλθουν στον πολιτικό στίβο, ονόματα νέων ηλικιακώς, με εμπειρία όμως στα αυτοδιοικητικά, θα γίνουν αποδεκτά ευμενώς, όπως ευελπιστείται και αναμένεται;
εάν η δεύτερη Κυριακή παίξει τον ρόλο που συνήθως παίζει (του καταλύτη) μπορούμε να οδηγηθούμε σε ασφαλές συμπέρασμα, πριν τη… δεύτερη Κυριακή;

εάν ο κινηματικός χαρακτήρας του «Φυσάει Κόντρα» αποκτήσει πιο μόνιμα χαρακτηριστικά, πόσο αυτό θα επηρεάσει την ψήφο;

Ας μην ξεχνάμε, επίσης, ότι οι πολίτες πλέον διαβιούν σε συνθήκες κρίσης, έχουν εκφράσει απέχθεια προς υπάρχοντα πολιτικά δρώντα υποκείμενα και πρακτικές, έχουν αποστασιοποιηθεί από ορισμένες λογικές του παρελθόντος, αλλά, ταυτοχρόνως, δεν μετατράπηκαν εν μια νυκτί σε λάτρεις της εφόδου στα χειμερινά ανάκτορα.

Επομένως, ο παράγοντας «λαός», ο μόνος κυρίαρχος, είναι ο μόνος ικανός να αποφασίσει.

Θανάσης Μιχαλάκης