.gif)
Ένας ηλικιωμένος άντρας συναντά έναν νεαρό, ο οποίος τον ρωτά:
— Με θυμάσαι;
Ο γέρος κοιτάζει απορημένος και απαντά:
— Όχι, λυπάμαι, δε σε θυμάμαι.
Και τότε ο νεαρός του λέει πως ήταν κάποτε μαθητής του.
Ο δάσκαλος χαμογελά και τον ρωτά:
— Και τι κάνεις τώρα στη ζωή σου;
Ο νεαρός του απαντά:
— Έγινα κι εγώ δάσκαλος.
— Ω, πολύ ωραία! Σαν εμένα δηλαδή; ρωτά ο γέρος με ζεστασιά.
— Ναι, ακριβώς. Έγινα δάσκαλος, γιατί εσύ με ενέπνευσες να γίνω σαν εσένα.
Ο γέροντας συγκινείται, και με ενδιαφέρον τον ρωτά:
— Και πότε πήρες αυτή την απόφαση;
Ο νεαρός ξεκινά να του διηγείται:
— Μια μέρα, όταν ήμουν στην τάξη σου, ένας συμμαθητής μου είχε φέρει ένα καινούργιο ρολόι. Το είδα και το ζήλεψα... τόσο, που το έκλεψα. Το πήρα από την τσέπη του, χωρίς να με δει κανείς.
Λίγο αργότερα, εκείνος κατάλαβε πως έλειπε το ρολόι του και αμέσως παραπονέθηκε σ’ εσάς.
Θυμάμαι πως μπήκατε στην τάξη και είπατε:
— Το ρολόι ενός μαθητή κλάπηκε σήμερα. Όποιος το πήρε, παρακαλώ να το επιστρέψει.
Εγώ, όμως, δεν το επέστρεψα. Ντρεπόμουν. Και το ήθελα.
Τότε, κλείσατε την πόρτα και ζητήσατε από όλους να σηκωθούμε και να σταθούμε σε έναν κύκλο. Είπατε πως θα ψάξετε τις τσάντες μας, μία-μία, μέχρι να βρεθεί το ρολόι — αλλά μόνο αν όλοι κλείναμε τα μάτια.
Και έτσι έγινε. Όλοι μας κλείσαμε τα μάτια, κι εσείς αρχίσατε να ψάχνετε ήσυχα τις τσάντες.
Όταν φτάσατε σε μένα, το βρήκατε. Το πήρατε, χωρίς να πείτε λέξη. Συνεχίσατε να ψάχνετε όλους τους υπόλοιπους. Όταν τελειώσατε, μας είπατε:
— Μπορείτε να ανοίξετε τα μάτια σας. Το ρολόι βρέθηκε.
Ποτέ δεν αποκαλύψατε ποιος το είχε πάρει. Ποτέ δε με μαλώσατε, ούτε με καλέσατε ιδιαιτέρως να μου κάνετε μάθημα ή να με ντροπιάσετε.
Αυτή ήταν η πιο ντροπιαστική μέρα της ζωής μου — και όμως, εκείνη τη μέρα πήρα τη σημαντικότερη απόφαση: να μην ξαναγίνω ποτέ κλέφτης, ποτέ κακός άνθρωπος.
Μέσα από τη σιωπή σας, πήρα το πιο δυνατό μάθημα.
Χάρη σε εσάς, κατάλαβα τι σημαίνει να είσαι πραγματικός δάσκαλος.
Θυμάστε αυτή την ιστορία, κύριε;
Ο παλιός δάσκαλος τον κοιτάζει ήσυχα και του λέει:
— Θυμάμαι πολύ καλά την υπόθεση με το ρολόι.
Αλλά όχι… δεν σε θυμάμαι.
Γιατί όταν έψαχνα… είχα κι εγώ τα μάτια μου κλειστά.
---
Αυτή είναι η ουσία της διδασκαλίας:
Αν πρέπει να ταπεινώσεις κάποιον για να τον "διορθώσεις", τότε δεν έχεις ιδέα τι σημαίνει να διδάσκεις
Επιστροφή
